است قرائت كرده‌اند و بفتح الف « فاذنوا » كه مأخوذ از اذن يأذن مىباشد قرائت كرده‌اند و اصل كلمه از « اذن » يعنى گوش گرفته شده و شايد به اين مناسبت در اينجا استعمال شده كه پس از آنكه مردم از طريق استماع آيات قرآنى عالم بنهى و مفسده رباخوارى گرديده و با اين حال دست از ربا برنداشتند و باقى مانده از ربا را به صاحبش رد ننمودند بايستى بدانند كه در مقام محاربه با خدا برآمده‌اند كه فرمان او را نپذيرفتند و نيز محاربه و ضديت با رسول خدا نموده‌اند كه اعتنايى بتبليغات او نكردند وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ و اگر از اين عمل شنيع توبه كنيد و آن زيادتى كه ظالمانه و بلاعوض گرفته‌ايد به صاحبش رد كنيد اصل مال براى شما است كه بگيريد نه ظلم و تعدى كنيد در گرفتن نزول مال و نه قبول ظلم كنيد در نگرفتن اصل مال . چون قانون عادلانه‌اى كه بايستى بين مردم در معاملات اجرا گردد اين است كه بايستى تقابل و تعادل بين حقوق مراعات گردد و هر عملى ما بازاء و اجرتى داشته باشد و هر مالى در مقابل مالى يا عملى حساب گردد و بطريق عادلانه و بالسويه مراعات گردد و گر نه از قانون عدل تجاوز نموده اين است كه در موضوع ربا ميفرمايد نه ظلم و تعدى كنيد در گرفتن مال بلاعوض كه در ربا گرفتن چنين است و نه حاضر شويد كه مال شما هدر رود . وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ ( كان ) كان تامه است نه ناقصه كه محتاج باسم و خبر باشد در جايى كه براى مديون مشكل باشد اداى دين بايستى بوى مهلت دهيد تا وقتى كه به آسانى بتواند اداء دين نمايد . وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ در جايى كه براى مديون مشكل باشد اداء دين اگر بگذريد و وى را تبرئه نمائيد براى شما بهتر است اگر ميدانستيد كه در اين عمل چه سعادتى نصيب شما خواهد شد .